kolay yazı yazabilmenin en kolay yolu, kimsenin okumayacağını bilmek ya da öyle inanmak bence.
ne zaman kimseyi umursamadan, online olarak yayınlamama rağmen kendimi panoptikondaymış gibi hissetmeden yazmaya başladıysam o zaman özgürleştim gibi hissediyorum. burası sanki kimsenin asla okuyamayacağını bildiğim defterim gibi.
Virgina Woolf sabah sayfaları yazıyormuş da bir başlıyormuş ve durmaksızın sayalarca yazıyormuş ya. bunu bildikten sonra onu okurken daha iyi anlamaya başladım. yazıları, hikayeleri aynı düşünce seli gibi asla durmadan devam ediyor.
Bazen hiçbir şey düşünmeyeyim dersin, meditasyon yapmak istersin mesela ama zihnin bir türlü durmaz. ordan oraya atlar, bir şey düşünmeyeyim derken bir şey düşünmemeyi düşünürsün. Virginia da bana öyle geliyor, sanki yazmaya engel olamıyor da istemsizce zihninden kağıda dökülüyormuş gibi.
*düşünseli: bunu sanırım ben uydurdum, yani ben düşünce seli anlamında kullanıyorum. neden mi? çünkü yapabiliyorum ^^
gulyabaniyim 
Yorum bırakın