gulyabaniyim

Kanı çekilmişti sanki. Yanmış, kül olmuştu. Avuçlarını açtı, rüzgara savurdu külleri. Böylece, bir aşk daha varlıktan yokluğa dönüştü. Halbuki küller yaraya basılır, iyileştirirdi, temizlerdi…